Onder de huidige scenario’s kan de toekomstige vraag naar duurzame koolstof vanuit de luchtvaart, scheepvaart en andere sectoren in Nederland de beschikbare hoeveelheid aanzienlijk overtreffen.
Duurzame koolstof zal naar verwachting een cruciale hulpbron worden in de energietransitie, met name voor de internationale luchtvaart en scheepvaart. In deze sectoren vervult duurzame koolstof twee belangrijke functies: als essentiële grondstof voor de productie van duurzame e-brandstoffen, en als middel om koolstofverwijdering mogelijk te maken om de opwarming van de aarde te beperken of te verminderen en resterende fossiele emissies te compenseren.
Deze studie beschrijft de relevante beleidscontext en schat de potentiële vraag naar duurzame koolstof vanuit de luchtvaart en scheepvaart in Nederland, zowel voor de productie van e-brandstoffen als voor koolstofverwijdering. Deze vraag wordt vergeleken met het potentiële aanbod van duurzame koolstof in Nederland, waarbij ook rekening wordt gehouden met de toekomstige vraag vanuit andere sectoren.
De analyse wijst op aanzienlijke hiaten in beleid en boekhouding. EU- en nationale beleidsmaatregelen die de inzet van koolstofverwijdering (CDR) stimuleren om resterende emissies te compenseren, zijn nog beperkt. Daarnaast bestaan er diverse boekhoudkundige uitdagingen, voornamelijk door verschillende benaderingen op het niveau van het UNFCCC, ICAO/IMO en de EU. Er zijn verschillende beleidsopties geïdentificeerd om deze uitdagingen aan te pakken en het gebruik van CDR in de luchtvaart en scheepvaart te stimuleren.
Het rapport is opgesteld in opdracht van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat.